Jan Loogman - schrijver

Zo levendig als in juli 2025 de presentatie van mijn roman over de verrader van Sloten was, zo kalm verscheen in 1973 het blad van het literair café in Deventer met daarin mijn eerste publicatie. Een gedicht:
Stradivarius zag het niet meer
144 violen had hij al gebouwd en ze klonken allemaal hetzelfde.
'Een typische Stradivarius,'
zouden de kenners  later zeggen...

De rest ervan ben ik vergeten en heel erg vind ik dat niet.
Na die toevalstreffer in 1973 schreef ik tot aan het einde van de jaren negentig bijna niet.  Beleidsnota's, juridische betogen en lesboeken voor vakopleidingen op het gebied van de sociale verzekeringen laat ik buiten beschouwing.

Rond het jaar 2000 begon ik vaker gedichten te schrijven en sommige ervan verschenen in literaire bladen. Nadat in 2010 bij De Witte Uitgeverij mijn bundel 'Een woord valt uit het nest' verscheen, legde ik me in de jaren daarna toe op prozateksten. Mijn jeugd, mijn familie, mijn omgeving en andermans levensverhalen bleken mijn onderwerpen.